Widmo częstotliwościowe sygnału pokazuje, z jakich częstotliwości składa się dany dźwięk i jaki jest ich poziom. W praktyce oznacza to rozkład energii sygnału audio w paśmie słyszalnym, czyli mniej więcej od 20 Hz do 20 kHz.
Dźwięk rzadko składa się z jednej częstotliwości. Głos, instrumenty i nagrania muzyczne zawierają wiele składowych: częstotliwość podstawową, harmoniczne, szumy oraz rezonanse. To właśnie ich proporcje decydują o barwie.
Zakresy częstotliwości w audio
W uproszczeniu można wyróżnić:
- subbas: ok. 20–60 Hz,
- bas: ok. 60–250 Hz,
- niski środek: ok. 250–500 Hz,
- środek: ok. 500 Hz–2 kHz,
- wyższy środek: ok. 2–5 kHz,
- góra pasma: ok. 5–20 kHz.
Każdy z tych zakresów wpływa na inne cechy brzmienia, np. ciężar, czytelność, ostrość lub jasność.
Jak przetwarza się widmo?
Do zmiany widma częstotliwościowego używa się przede wszystkim korektorów i filtrów. Korektor może podbić wybrane pasmo, np. dodać wysokich tonów, albo je osłabić, np. zmniejszyć dudniący bas.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeżeli pytanie dotyczy korektora graficznego, prawidłowa odpowiedź zwykle odnosi się do widma częstotliwościowego sygnału. Nie należy mylić tego z dynamiką, którą przetwarzają kompresory, limitery i bramki.