Bariera przeciwporażeniowa to techniczny środek ochrony przed dotykiem bezpośrednim, czyli przed przypadkowym dotknięciem części czynnych instalacji lub urządzenia elektrycznego znajdujących się pod napięciem.
Bariera nie musi całkowicie zamykać dostępu do części niebezpiecznych. Jej zadaniem jest przede wszystkim uniemożliwienie przypadkowego zbliżenia się lub dotknięcia elementów pod napięciem. Może mieć postać przegrody, płotka, poręczy, ekranu lub innego fizycznego ograniczenia dostępu.
Cechy bariery
- oddziela człowieka od części czynnych,
- chroni głównie przed przypadkowym dotykiem,
- może być możliwa do ominięcia przy działaniu celowym,
- jest środkiem technicznym, a nie organizacyjnym,
- często występuje w miejscach dostępnych tylko dla osób upoważnionych.
Bariera a osłona
Bariera ogranicza dostęp do strefy niebezpiecznej, ale zwykle nie stanowi pełnego zamknięcia urządzenia. Osłona natomiast zakrywa części czynne bardziej bezpośrednio, np. obudowa, pokrywa lub ekran ochronny zamontowany na urządzeniu.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli na rysunku widać człowieka oddzielonego od urządzenia elektrycznego stojącą przegrodą lub fizycznym ograniczeniem dostępu, najczęściej chodzi o barierę. Nie należy mylić jej z izolacją, która polega na pokryciu części czynnych materiałem nieprzewodzącym prądu.