Choroba białych palców

Słownik kwalifikacji BPO.01 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy

Choroba białych palców to potoczna nazwa zaburzeń naczyniowych występujących u osób narażonych zawodowo na drgania mechaniczne przenoszone na kończyny górne. Jest jedną z postaci zespołu wibracyjnego.

Na czym polega?

Pod wpływem długotrwałych wibracji dochodzi do zaburzeń krążenia w palcach dłoni. Naczynia krwionośne gwałtownie się kurczą, przez co palce stają się blade lub białe, zimne i mogą drętwieć. Objawy często nasilają się pod wpływem zimna.

Gdzie występuje ryzyko?

Choroba może dotyczyć pracowników używających narzędzi wibrujących, np.:

  • młotów pneumatycznych,
  • szlifierek,
  • wiertarek udarowych,
  • pilarek łańcuchowych,
  • ubijaków i zagęszczarek.

Typowe objawy

  • blednięcie palców,
  • mrowienie i drętwienie dłoni,
  • uczucie zimna w palcach,
  • osłabienie czucia i sprawności manualnej,
  • ból dłoni po ekspozycji na zimno lub drgania.

Profilaktyka

Aby ograniczyć ryzyko, należy zmniejszać narażenie na drgania poprzez dobór narzędzi o niższej emisji wibracji, konserwację urządzeń, stosowanie przerw w pracy, ograniczanie czasu ekspozycji oraz ochronę rąk przed wychłodzeniem. Ważne są także badania profilaktyczne pracowników narażonych na wibracje.

Klucz egzaminacyjny

Jeżeli w pytaniu pojawia się choroba białych palców, należy kojarzyć ją przede wszystkim z drganiami mechanicznymi, a nie z pyłami, substancjami chemicznymi ani ultradźwiękami.