Dopuszczalne poziomy substancji w powietrzu
Słownik kwalifikacji BPO.01 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy
Dopuszczalny poziom substancji w powietrzu to określona przepisami wartość stężenia zanieczyszczenia, której nie należy przekraczać w danym okresie uśredniania. Służy do oceny jakości powietrza atmosferycznego, np. na terenach miejskich, przemysłowych lub w sąsiedztwie zakładów energetycznych.
Okres uśredniania
Wartości dopuszczalne mogą dotyczyć różnych okresów, np.:
- jednej godziny,
- doby,
- roku kalendarzowego.
W zadaniach egzaminacyjnych bardzo ważne jest porównywanie danych tylko dla tego samego okresu uśredniania. Jeżeli pomiar podano jako średnią roczną, należy porównać go z rocznym poziomem dopuszczalnym.
Zasada porównania
Wynik pomiaru należy zestawić z wartością graniczną:
- wynik mniejszy od dopuszczalnego — brak przekroczenia,
- wynik równy dopuszczalnemu — brak przekroczenia,
- wynik większy od dopuszczalnego — występuje przekroczenie.
Przykład
Dane roczne:
- SO₂: 20 µg/m³, limit 20 µg/m³ — brak przekroczenia,
- PM10: 42 µg/m³, limit 40 µg/m³ — przekroczenie,
- NO₂: 38 µg/m³, limit 40 µg/m³ — brak przekroczenia.
Przekroczony jest tylko poziom PM10.
Typowy błąd
Częstym błędem jest uznanie wartości równej limitowi za przekroczenie. W rzeczywistości przekroczenie występuje dopiero po przekroczeniu wartości granicznej, czyli gdy wynik jest większy od dopuszczalnego poziomu.