Ergonomia korekcyjna
Słownik kwalifikacji BPO.01 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy
Ergonomia korekcyjna polega na poprawianiu już istniejących stanowisk pracy, maszyn, narzędzi lub organizacji pracy. Jej celem jest usunięcie albo ograniczenie nieprawidłowości, które powodują nadmierne obciążenie pracownika, dyskomfort, zmęczenie lub zwiększone ryzyko wypadku.
Kiedy stosuje się ergonomię korekcyjną?
Ergonomia korekcyjna jest stosowana wtedy, gdy stanowisko pracy już funkcjonuje, ale wymaga usprawnienia. Może to wynikać z:
- skarg pracowników na bóle kręgosłupa, rąk lub oczu,
- stwierdzenia nieprawidłowej pozycji przy pracy,
- zbyt dużego wysiłku fizycznego,
- niewłaściwego rozmieszczenia narzędzi i materiałów,
- wyników kontroli BHP lub oceny ryzyka zawodowego,
- dużej liczby błędów, urazów albo wypadków.
Przykłady działań korekcyjnych
Do działań ergonomii korekcyjnej należą m.in.:
- regulacja wysokości stołu roboczego,
- wymiana krzesła na ergonomiczne,
- poprawa oświetlenia stanowiska,
- zmiana rozmieszczenia narzędzi w zasięgu rąk,
- ograniczenie ręcznego przenoszenia ciężarów,
- zastosowanie podnośników, uchwytów lub podpór,
- wprowadzenie przerw regeneracyjnych.
Różnica względem ergonomii koncepcyjnej
Najważniejsza różnica dotyczy momentu działania. Ergonomia koncepcyjna jest stosowana na etapie projektowania stanowiska pracy, maszyny lub procesu. Ergonomia korekcyjna działa później — poprawia rozwiązania, które już istnieją.
W pytaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać: jeśli mowa o projektowaniu od początku, chodzi o ergonomię koncepcyjną; jeśli o poprawianiu istniejącego stanowiska, chodzi o ergonomię korekcyjną.