Gospodarka serwatką
Słownik kwalifikacji BPO.01 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy
Serwatka to produkt uboczny powstający podczas wytwarzania sera. Nie jest zwykłą wodą technologiczną — zawiera dużo substancji organicznych, m.in. laktozę, białka i sole mineralne. Z tego powodu ma wysokie wartości wskaźników zanieczyszczenia, takich jak BZT i ChZT, czyli może silnie obciążać środowisko wodne.
Metody zgodne z ochroną środowiska
Prawidłowe zagospodarowanie serwatki polega na jej wykorzystaniu lub oczyszczeniu, np. przez:
- przerób na koncentrat serwatkowy lub proszek serwatkowy,
- wykorzystanie jako paszę dla zwierząt, jeśli spełnia wymagania sanitarne,
- przekazanie do oczyszczalni ścieków, zgodnie z warunkami technicznymi i pozwoleniami,
- wykorzystanie w przemyśle spożywczym, np. do produkcji napojów, dodatków białkowych lub laktozy.
Takie działania ograniczają ilość odpadów i wpisują się w zasadę odzysku oraz racjonalnego gospodarowania produktami ubocznymi.
Czego nie wolno robić?
Niedopuszczalny jest bezpośredni zrzut serwatki do cieków wodnych, np. rzek, strumieni, rowów melioracyjnych czy jezior. Serwatka wprowadzona do wody powoduje gwałtowny rozwój mikroorganizmów, zużycie tlenu rozpuszczonego i pogorszenie warunków życia organizmów wodnych.
Zapamiętaj na egzamin
Jeśli w pytaniu pojawia się serwatka i ochrona środowiska, odpowiedź sprzeczna z przepisami to najczęściej zrzut do cieków wodnych. Pozostałe metody, takie jak przerób, pasza lub oczyszczalnia, są sposobami dopuszczalnego zagospodarowania.