Krotność NDN dla hałasu
Słownik kwalifikacji BPO.01 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy
Krotność NDN określa, jak zmierzona wartość narażenia odnosi się do wartości dopuszczalnej, czyli najwyższego dopuszczalnego natężenia. Przy hałasie nie wolno porównywać samych liczb w dB w sposób liniowy, ponieważ decybel jest jednostką logarytmiczną.
Dla hałasu odniesionego do 8-godzinnego dnia pracy najczęściej porównuje się zmierzony poziom ekspozycji na hałas z wartością dopuszczalną, która wynosi zwykle 85 dB.
Wzór
Krotność NDN dla hałasu można obliczyć ze wzoru:
K_NDN = 10^((L_EX,8h - L_NDN) / 10)
gdzie:
- L_EX,8h – zmierzony poziom ekspozycji na hałas odniesiony do 8 godzin,
- L_NDN – wartość dopuszczalna, np. 85 dB,
- K_NDN – krotność normatywu.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli zmierzono hałas 82 dB, a wartość NDN wynosi 85 dB, to:
K_NDN = 10^((82 - 85) / 10) = 10^(-0,3) ≈ 0,5
Otrzymana krotność wynosi około 0,5.
Interpretacja w skali trójstopniowej
W typowej skali trójstopniowej:
- K_NDN > 1 – ryzyko duże,
- 1 ≥ K_NDN ≥ 0,5 – ryzyko średnie,
- K_NDN < 0,5 – ryzyko małe.
Dlatego dla hałasu 82 dB przy NDN równym 85 dB ryzyko zawodowe ocenia się jako średnie.
Ważne na egzaminie
Błąd polega na prostym dzieleniu 82 / 85. Dla hałasu trzeba pamiętać o logarytmicznym charakterze decybeli.