Pole zadania i pole bezpośredniego otoczenia

W ocenie oświetlenia stanowiska pracy ważne jest rozróżnienie dwóch obszarów: pola zadania oraz pola bezpośredniego otoczenia.

Pole zadania

Pole zadania to obszar, w którym pracownik wykonuje właściwą czynność wzrokową, np. czyta dokument, montuje element, obsługuje panel sterowania albo kontroluje wyrób. Dla tego pola określa się wymagane natężenie oświetlenia odpowiednie do rodzaju pracy.

Przykład: jeżeli pracownik wykonuje czynność wymagającą 150 lx, to 150 lx odnosi się właśnie do pola zadania.

Pole bezpośredniego otoczenia

Pole bezpośredniego otoczenia to obszar znajdujący się wokół pola zadania. Nie musi być oświetlony tak samo intensywnie jak samo miejsce wykonywania czynności, ale nie może być zbyt ciemny. Zbyt duży kontrast między polem zadania a otoczeniem powoduje szybsze zmęczenie wzroku i pogarsza komfort pracy.

Zasada z tabeli normowej

Dla pola bezpośredniego otoczenia dobiera się natężenie oświetlenia zależnie od natężenia w polu zadania. Typowa zależność jest następująca:

• dla pola zadania ≥ 750 lx → otoczenie 500 lx,
• dla pola zadania 500 lx → otoczenie 300 lx,
• dla pola zadania 300 lx → otoczenie 200 lx,
• dla pola zadania < 200 lx → otoczenie równe natężeniu w polu zadania.

Przykład egzaminacyjny

Jeżeli natężenie oświetlenia w polu zadania wynosi 150 lx, to jest ono mniejsze niż 200 lx. Zgodnie z tabelą natężenie w polu bezpośredniego otoczenia powinno wynosić tyle samo, czyli 150 lx.