Pomieszczenie stałej pracy to pomieszczenie, w którym pracownik przebywa w związku z wykonywaną pracą dłużej niż 4 godziny na dobę. Przykładem może być typowe biuro, pracownia projektowa, hala produkcyjna lub stanowisko obsługi klienta.
Dlaczego to ważne w BHP?
Zakwalifikowanie pomieszczenia jako pomieszczenia stałej pracy wpływa na wymagania techniczne i higieniczne. Przepisy określają m.in. minimalną wysokość, powierzchnię, objętość, oświetlenie, wentylację i temperaturę.
Dla pomieszczeń stałej pracy należy pamiętać, że:
- na jednego pracownika powinno przypadać co najmniej 13 m³ wolnej objętości pomieszczenia,
- na jednego pracownika powinno przypadać co najmniej 2 m² wolnej powierzchni podłogi,
- minimalna wysokość wynosi zasadniczo 3,0 m w świetle, jeżeli nie występują czynniki szkodliwe dla zdrowia,
- minimalna wysokość wynosi 3,3 m w świetle, jeżeli prowadzone są prace powodujące występowanie czynników szkodliwych.
Różnica względem pomieszczenia czasowej pracy
Pomieszczenie czasowej pracy to takie, w którym pracownik przebywa od 2 do 4 godzin na dobę. Wymagania dotyczące wysokości są tam niższe, np. 2,2 m bez czynników szkodliwych.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli zaprojektowano biuro dla 7 pracowników, jest to pomieszczenie stałej pracy. Ponieważ praca biurowa nie powoduje typowo występowania czynników szkodliwych dla zdrowia, minimalna wysokość powinna wynosić 3,0 m. Obniżenie do 2,5 m dotyczy tylko szczególnych przypadków, np. gdy zatrudnionych jest nie więcej niż 4 pracowników i spełniono dodatkowy warunek objętości.