Promieniowanie nadfioletowe UV

Słownik kwalifikacji BPO.01 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy

Promieniowanie nadfioletowe (UV) to promieniowanie elektromagnetyczne niewidzialne dla człowieka, o długości fali krótszej niż światło widzialne. W środowisku pracy może pochodzić ze źródeł naturalnych, np. słońca, oraz sztucznych, np. łuku elektrycznego podczas spawania.

Główne źródła UV w pracy

Największe narażenie zawodowe występuje przy procesach, w których powstaje bardzo intensywne promieniowanie optyczne. Przykłady:

  • spawanie elektryczne – bardzo silne źródło UV,
  • cięcie plazmowe i łukowe,
  • prace hutnicze i metalurgiczne,
  • obsługa lamp UV, np. do dezynfekcji lub utwardzania,
  • prace na zewnątrz przy silnym nasłonecznieniu.

W pytaniach egzaminacyjnych należy porównywać zarówno intensywność promieniowania, jak i częstotliwość ekspozycji. Grupa o bardzo dużej intensywności i dużej częstotliwości ekspozycji będzie najbardziej narażona.

Skutki zdrowotne

Promieniowanie UV może powodować:

  • zapalenie spojówek i rogówki, tzw. „łukowe zapalenie oka” u spawaczy,
  • oparzenia skóry,
  • przyspieszone starzenie skóry,
  • zwiększone ryzyko nowotworów skóry,
  • zaćmę przy przewlekłej ekspozycji.

Profilaktyka i środki ochrony

Podstawowe działania ograniczające ryzyko to:

  • stosowanie przyłbic i masek spawalniczych z odpowiednimi filtrami,
  • okulary lub gogle ochronne z filtrem UV,
  • odzież ochronna zasłaniająca skórę,
  • ekrany i osłony stanowisk spawalniczych,
  • ograniczanie czasu ekspozycji,
  • informowanie pracowników o zagrożeniach.

Najważniejsze na egzamin

Najbardziej narażeni na UV są zwykle spawacze spawania elektrycznego, ponieważ łuk elektryczny emituje bardzo intensywne promieniowanie nadfioletowe, a ekspozycja podczas pracy jest częsta.