Resuscytacja krążeniowo-oddechowa
Słownik kwalifikacji BPO.01 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy
Czym jest resuscytacja krążeniowo-oddechowa?
Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (RKO) to zespół czynności ratunkowych wykonywanych u osoby, która jest nieprzytomna i nie oddycha prawidłowo. Celem RKO jest podtrzymanie krążenia krwi i dostarczania tlenu do mózgu oraz innych narządów do czasu przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego.
W ujęciu egzaminacyjnym RKO polega na wykonywaniu:
- uciśnięć klatki piersiowej, czyli masażu serca,
- oddechów ratowniczych, czyli sztucznego oddychania.
Dlatego poprawna odpowiedź brzmi: RKO to wykonywanie sztucznego oddychania oraz masażu serca.
Podstawowy schemat RKO u osoby dorosłej
- Sprawdź bezpieczeństwo miejsca zdarzenia.
- Sprawdź przytomność poszkodowanego.
- Udrożnij drogi oddechowe i oceń oddech maksymalnie przez 10 sekund.
- Jeśli poszkodowany nie oddycha prawidłowo, wezwij pomoc: 112 lub 999.
- Rozpocznij RKO w proporcji 30 uciśnięć klatki piersiowej : 2 oddechy ratownicze.
- Jeśli dostępny jest AED, użyj go jak najszybciej i wykonuj polecenia urządzenia.
Najważniejsze zasady uciśnięć klatki piersiowej
- uciskaj środek klatki piersiowej,
- wykonuj uciśnięcia z częstością 100–120/min,
- głębokość uciśnięć u dorosłego: około 5–6 cm,
- po każdym ucisku pozwól klatce piersiowej wrócić do normalnej pozycji,
- ogranicz przerwy w uciśnięciach.
Ważne rozróżnienie
Sama ocena drożności dróg oddechowych i pracy serca nie jest RKO — to element oceny stanu poszkodowanego. Samo sztuczne oddychanie lub sam masaż serca również nie opisują pełnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej, choć w niektórych sytuacjach dopuszcza się prowadzenie samych uciśnięć klatki piersiowej.