Strefy zasięgu rąk
Słownik kwalifikacji BPO.01 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy
Strefy zasięgu rąk określają, jak daleko pracownik może sięgać po przedmioty podczas pracy, szczególnie w pozycji siedzącej. Ich prawidłowe wyznaczenie jest ważne dla ergonomii stanowiska pracy, ponieważ ogranicza zbędne ruchy, pochylanie tułowia i przeciążenie układu mięśniowo-szkieletowego.
Zasięg optymalny
Zasięg optymalny to obszar, do którego pracownik może sięgnąć swobodnie, bez odrywania tułowia od oparcia i bez nadmiernego prostowania ręki. W tej strefie powinny znajdować się:
- przedmioty używane najczęściej,
- elementy obsługiwane wielokrotnie w czasie pracy,
- cięższe narzędzia i materiały,
- przyciski, uchwyty i manipulatory wymagające precyzji.
To właśnie dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawna odpowiedź brzmi: w zasięgu optymalnym.
Zasięg maksymalny
Zasięg maksymalny obejmuje obszar, do którego można sięgnąć przy pełnym wyprostowaniu kończyny górnej, ale bez znacznego wychylania tułowia. W tej strefie można umieszczać przedmioty używane rzadziej i lekkie.
Zasięg wymuszony
Zasięg wymuszony wymaga nienaturalnego ruchu, np. pochylania, skręcania tułowia lub nadmiernego wyciągania ręki. Nie powinno się tam umieszczać przedmiotów ciężkich ani często używanych, ponieważ zwiększa to ryzyko przeciążeń, bólu pleców, barków i nadgarstków.
Zasada egzaminacyjna
Im częściej i im cięższy przedmiot jest używany, tym bliżej pracownika powinien się znajdować. Najważniejsze i najcięższe elementy stanowiska należy rozmieszczać w zasięgu optymalnym.