Urządzenia wspomagające podnoszenie i mocowanie to środki techniczne stosowane po to, aby ograniczyć wysiłek fizyczny pracownika podczas przemieszczania, ustawiania lub zakładania ciężkich elementów na maszynę. Ich celem jest zmniejszenie obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego oraz ryzyka urazów, np. przeciążeń kręgosłupa, barków i nadgarstków.
Kiedy należy je stosować?
Stosuje się je szczególnie wtedy, gdy pracownik:
- ręcznie podnosi elementy o znacznej masie,
- często powtarza tę samą czynność,
- musi precyzyjnie ustawić detal w uchwycie maszyny,
- pracuje w wymuszonej pozycji ciała,
- wykonuje czynność wymagającą dużej siły.
W przypadku operatora tokarki, który ręcznie podnosi i zakłada metalowe profile o masie 15 kg, właściwym rozwiązaniem jest zastosowanie urządzenia zmniejszającego wysiłek przy mocowaniu elementów.
Przykłady urządzeń
Do takich urządzeń należą m.in.:
- żurawiki stanowiskowe,
- manipulatory przemysłowe,
- podnośniki pneumatyczne lub hydrauliczne,
- wciągniki i balansery,
- stoły podnoszące,
- rolki, prowadnice i uchwyty ułatwiające pozycjonowanie detalu.
Znaczenie dla BHP
Zastosowanie urządzenia wspomagającego jest działaniem technicznym, które ma pierwszeństwo przed samym pouczaniem pracownika. Sama instrukcja obsługi tokarki, apteczka czy rejestr wagi elementów nie eliminują nadmiernego wysiłku fizycznego. W protokole kontroli BHP należy więc wskazać potrzebę doposażenia stanowiska w środek techniczny ograniczający obciążenie pracownika.