Wentylacja awaryjna wyciągowa
Słownik kwalifikacji BPO.01 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy
Wentylacja awaryjna wyciągowa to system ochrony stosowany w pomieszczeniach, w których w wyniku awarii mogą wydzielić się substancje toksyczne, szkodliwe lub palne. Jej zadaniem jest szybkie usunięcie zanieczyszczonego powietrza z pomieszczenia i ograniczenie zagrożenia dla ludzi oraz obiektu.
Kiedy jest wymagana?
Zgodnie z ogólnymi przepisami BHP pracodawca powinien zapewnić taką wentylację w pomieszczeniach, w których podczas awarii mogą wydzielać się:
- substancje toksyczne, np. chlor, amoniak, siarkowodór,
- substancje palne, które mogą stworzyć zagrożenie pożarem lub wybuchem,
- gazy lub pary w ilościach niebezpiecznych dla zdrowia albo życia pracowników.
Najważniejsze cechy
Wentylacja awaryjna wyciągowa powinna:
- usuwać skażone powietrze na zewnątrz pomieszczenia,
- mieć wydajność dostosowaną do rodzaju pomieszczenia i zagrożenia,
- być możliwa do uruchomienia od wewnątrz i z zewnątrz pomieszczenia,
- działać niezależnie od zwykłej wentylacji bytowej, jeżeli wymaga tego ocena ryzyka.
Dlaczego wyciągowa, a nie nawiewna?
W zagrożeniu gazami toksycznymi kluczowe jest usunięcie zanieczyszczeń u źródła lub z pomieszczenia. Sama wentylacja nawiewna może jedynie rozcieńczać substancję, a w niektórych przypadkach rozprzestrzenić ją na inne strefy. Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych poprawną odpowiedzią jest zwykle wentylacja awaryjna wyciągowa, a nie klimatyzacja ani zwykła wentylacja nawiewno-wywiewna.