Widzenie funkcjonalne
Słownik kwalifikacji BPO.01 - Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy
Widzenie funkcjonalne to praktyczna zdolność narządu wzroku do wykonywania zadań w realnych warunkach pracy i życia, np. czytania, rozpoznawania znaków, oceny odległości, pracy przy monitorze czy poruszania się w przestrzeni.
W BHP i ergonomii pojęcie to jest ważne przy ocenie stanowisk pracy wymagających precyzyjnego widzenia, dobrego oświetlenia i szybkiego reagowania na bodźce wzrokowe.
Cechy wpływające na jakość widzenia funkcjonalnego
Na widzenie funkcjonalne wpływają m.in.:
- cechy adaptacyjne – zdolność oka do przystosowania się do różnych poziomów oświetlenia, np. przejście z jasnego pomieszczenia do ciemniejszego,
- cechy akomodacyjne – zdolność oka do ostrego widzenia przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach,
- stereoskopowość widzenia – widzenie obuoczne umożliwiające ocenę głębi i odległości,
- ostrość wzroku,
- pole widzenia,
- wrażliwość na kontrast,
- rozróżnianie barw.
Cechy transmitancyjne
Transmitancja oznacza zdolność materiału lub ośrodka do przepuszczania światła. Jest to pojęcie częściej odnoszone do szyb, filtrów, soczewek, osłon lub innych elementów optycznych, a nie bezpośrednio do funkcjonalnych cech narządu wzroku.
Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym cechy transmitancyjne są odpowiedzią prawidłową jako te, które nie wpływają bezpośrednio na jakość widzenia funkcjonalnego narządu wzroku.
Zapamiętaj
Jeżeli pytanie dotyczy funkcjonalnych możliwości oka, zwracaj uwagę na: adaptację, akomodację i widzenie stereoskopowe. Transmitancja dotyczy głównie przepuszczania światła przez materiały, a nie sprawności widzenia człowieka.