Przejdź do głównej treści

Czujka magnetyczna

Słownik kwalifikacji BPO.02 - Ochrona osób i mienia

Czujka magnetyczna, nazywana też kontaktronową, jest elementem systemu alarmowego stosowanym do wykrywania otwarcia drzwi, okien, bram, włazów lub innych ruchomych przegród.

Budowa

Czujka składa się z dwóch podstawowych części:
- kontaktronu – elementu z hermetycznie zamkniętymi stykami,
- magnesu – elementu wytwarzającego pole magnetyczne.

Jedna część montowana jest na elemencie stałym, a druga na elemencie ruchomym. Przykładowo przy oknie kontaktron montuje się na ościeżnicy, a magnes na skrzydle okna albo odwrotnie, zgodnie z instrukcją producenta.

Zasada działania

Dopóki magnes znajduje się blisko kontaktronu, styki pozostają w wymaganym stanie: zamknięte lub otwarte, zależnie od typu czujki i konfiguracji systemu. Gdy okno lub drzwi zostaną otwarte, elementy oddalają się od siebie. Kontaktron wychodzi z pola magnetycznego, co powoduje zmianę stanu obwodu i przekazanie informacji o naruszeniu do centrali alarmowej.

Gdzie się ją montuje?

Czujki magnetyczne stosuje się przede wszystkim na:
- drzwiach wejściowych i wewnętrznych,
- oknach,
- bramach garażowych,
- szafach technicznych,
- klapach i włazach.

Nie służą one do ochrony dużej szyby jako powierzchni, korytarza ani ogrodzenia oddalonego od budynku. Do takich zadań stosuje się inne detektory, np. czujki zbicia szyby, bariery podczerwieni lub czujki ruchu.

Zapamiętaj

Czujka magnetyczna wykrywa oddalenie dwóch elementów, dlatego montuje się ją na parze: element stały + element ruchomy, np. ościeżnica i skrzydło okna.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja