Pies do obrony
Słownik kwalifikacji BPO.02 - Ochrona osób i mienia
Pies do obrony jako środek przymusu bezpośredniego
Pies do obrony może być stosowany przez uprawnionego pracownika ochrony jako jeden ze środków przymusu bezpośredniego. Jego użycie ma na celu odparcie bezpośredniego zagrożenia, zatrzymanie osoby stwarzającej niebezpieczeństwo albo wsparcie działań interwencyjnych.
Kiedy może być użyty?
Pies do obrony może być wykorzystany, gdy sytuacja tego wymaga, np. gdy osoba:
- atakuje pracownika ochrony lub inną osobę,
- stawia czynny opór,
- próbuje wedrzeć się na chroniony teren,
- stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia, zdrowia lub mienia.
Zastosowanie psa musi być proporcjonalne do zagrożenia i zgodne z zasadą minimalizacji szkód.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Do środków przymusu bezpośredniego pracowników ochrony zalicza się m.in.:
- siłę fizyczną w formie chwytów obezwładniających,
- kajdanki,
- pałkę obronną wielofunkcyjną,
- ręczny miotacz substancji obezwładniających,
- paralizator elektryczny,
- psa do obrony.
Natomiast broń palna bojowa nie jest środkiem przymusu bezpośredniego. Jest odrębnym środkiem, którego użycie podlega osobnym, bardziej rygorystycznym zasadom.
Najważniejsze do zapamiętania
Na egzaminie należy kojarzyć psa do obrony z katalogiem środków przymusu bezpośredniego. Jeśli w odpowiedziach pojawia się broń palna bojowa, zwykle chodzi o odróżnienie jej od środków przymusu bezpośredniego.