Adsorpcja fizyczna
Słownik kwalifikacji BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych
Adsorpcja fizyczna to zjawisko polegające na zatrzymywaniu cząsteczek, atomów lub jonów danej substancji na powierzchni innej substancji, zwanej adsorbentem. Substancja zatrzymywana na powierzchni to adsorbat.
Kluczowe jest to, że w adsorpcji fizycznej substancja nie wnika w całą objętość adsorbenta, lecz gromadzi się głównie na jego powierzchni. Nie dochodzi też do powstawania nowych związków chemicznych.
Cechy adsorpcji fizycznej
- zachodzi na powierzchni adsorbenta,
- wynika z oddziaływań fizycznych, np. sił van der Waalsa,
- zwykle jest procesem odwracalnym,
- nie powoduje powstawania nowych substancji chemicznych,
- jest skuteczniejsza przy dużej powierzchni adsorbenta.
Przykłady adsorbentów
Do typowych adsorbentów należą:
- węgiel aktywny,
- żel krzemionkowy,
- zeolity,
- niektóre materiały porowate.
W ratownictwie i ochronie dróg oddechowych zjawisko adsorpcji ma znaczenie m.in. przy pochłanianiu par i gazów przez materiały filtracyjne.
Adsorpcja a absorpcja
Nie należy mylić adsorpcji z absorpcją. Adsorpcja zachodzi na powierzchni substancji, natomiast absorpcja oznacza pochłanianie substancji przez całą objętość innego materiału, np. wchłanianie cieczy przez gąbkę.
Adsorpcja fizyczna a chemisorpcja
W adsorpcji fizycznej nie powstają nowe związki chemiczne. Jeśli sorbowana substancja wiąże się chemicznie z powierzchnią i powstają nowe połączenia chemiczne, mówimy o adsorpcji chemicznej, czyli chemisorpcji.