Przejdź do głównej treści

Dobór mocy agregatu prądotwórczego

Słownik kwalifikacji BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych

Dobór mocy agregatu polega na takim dobraniu źródła zasilania, aby mogło ono bezpiecznie zasilić wszystkie podłączone odbiorniki. W działaniach ratowniczych dotyczy to m.in. najaśnic, elektronarzędzi, pomp, wentylatorów czy urządzeń łączności.

Podstawowa zasada

Najpierw należy zsumować moc wszystkich odbiorników:

  • najaśnica 1 kW,
  • najaśnica 3 kW,
  • razem: 4 kW.

Agregat nie powinien pracować stale na granicy swojej mocy znamionowej. Dlatego dobiera się urządzenie o mocy większej niż suma mocy odbiorników, zwykle z zapasem około 20–30%.

W przykładzie: 1 kW + 3 kW = 4 kW. Najbliższa poprawna odpowiedź większa od zapotrzebowania to 5 kW.

Dlaczego potrzebny jest zapas mocy?

Zapas mocy jest potrzebny, ponieważ:

  • odbiorniki mogą pobierać chwilowo większy prąd przy rozruchu,
  • agregat pracujący na pełnym obciążeniu szybciej się zużywa,
  • spadki napięcia mogą powodować niestabilną pracę sprzętu,
  • w działaniach ratowniczych może pojawić się potrzeba podłączenia dodatkowego odbiornika.

kW a kVA

W praktyce można spotkać moc podawaną w kW albo kVA. kW oznacza moc czynną, czyli faktycznie wykorzystywaną przez odbiornik. kVA oznacza moc pozorną i wymaga uwzględnienia współczynnika mocy cos φ. W prostych zadaniach egzaminacyjnych, gdy wszystkie wartości podane są w kW, sumuje się moce w kW i wybiera agregat o większej mocy znamionowej.

Wniosek egzaminacyjny

Jeżeli dwa odbiorniki mają moc 1 kW i 3 kW, ich łączna moc wynosi 4 kW. Agregat 3 kW jest za słaby, a 5 kW zapewnia wymagany zapas. Poprawny wybór to agregat o mocy 5 kW.