Dobór mocy agregatu prądotwórczego
Słownik kwalifikacji BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych
Dobór mocy agregatu polega na takim dobraniu źródła zasilania, aby mogło ono bezpiecznie zasilić wszystkie podłączone odbiorniki. W działaniach ratowniczych dotyczy to m.in. najaśnic, elektronarzędzi, pomp, wentylatorów czy urządzeń łączności.
Podstawowa zasada
Najpierw należy zsumować moc wszystkich odbiorników:
- najaśnica 1 kW,
- najaśnica 3 kW,
- razem: 4 kW.
Agregat nie powinien pracować stale na granicy swojej mocy znamionowej. Dlatego dobiera się urządzenie o mocy większej niż suma mocy odbiorników, zwykle z zapasem około 20–30%.
W przykładzie: 1 kW + 3 kW = 4 kW. Najbliższa poprawna odpowiedź większa od zapotrzebowania to 5 kW.
Dlaczego potrzebny jest zapas mocy?
Zapas mocy jest potrzebny, ponieważ:
- odbiorniki mogą pobierać chwilowo większy prąd przy rozruchu,
- agregat pracujący na pełnym obciążeniu szybciej się zużywa,
- spadki napięcia mogą powodować niestabilną pracę sprzętu,
- w działaniach ratowniczych może pojawić się potrzeba podłączenia dodatkowego odbiornika.
kW a kVA
W praktyce można spotkać moc podawaną w kW albo kVA. kW oznacza moc czynną, czyli faktycznie wykorzystywaną przez odbiornik. kVA oznacza moc pozorną i wymaga uwzględnienia współczynnika mocy cos φ. W prostych zadaniach egzaminacyjnych, gdy wszystkie wartości podane są w kW, sumuje się moce w kW i wybiera agregat o większej mocy znamionowej.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli dwa odbiorniki mają moc 1 kW i 3 kW, ich łączna moc wynosi 4 kW. Agregat 3 kW jest za słaby, a 5 kW zapewnia wymagany zapas. Poprawny wybór to agregat o mocy 5 kW.