Przejdź do głównej treści

Granice wybuchowości

Słownik kwalifikacji BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych

Granice wybuchowości określają zakres stężeń paliwa w mieszaninie z utleniaczem, w którym po zadziałaniu źródła zapłonu może dojść do wybuchu lub gwałtownego spalania.

Najczęściej podaje się je jako procent objętościowy gazu lub pary palnej w powietrzu.

DGW i GGW

  • DGW – dolna granica wybuchowości: najmniejsze stężenie paliwa w mieszaninie, przy którym możliwy jest zapłon. Poniżej DGW mieszanina jest zbyt uboga w paliwo.
  • GGW – górna granica wybuchowości: największe stężenie paliwa w mieszaninie, przy którym możliwy jest zapłon. Powyżej GGW mieszanina jest zbyt bogata w paliwo, czyli brakuje utleniacza.

Wpływ stężenia utleniacza

Jeżeli w mieszaninie paliwa z utleniaczem rośnie stężenie utleniacza, np. tlenu, to górna granica wybuchowości wzrasta. Oznacza to, że nawet mieszaniny zawierające więcej paliwa mogą nadal być zdolne do wybuchu, bo jest wystarczająca ilość utleniacza do podtrzymania reakcji.

Dolna granica wybuchowości zwykle pozostaje na zbliżonym poziomie, ponieważ minimalna ilość paliwa potrzebna do zapłonu zmienia się niewielkie w porównaniu z GGW.

Znaczenie ratownicze

Atmosfera wzbogacona w tlen jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ:

  • rozszerza zakres palności i wybuchowości,
  • ułatwia zapłon materiałów,
  • zwiększa intensywność spalania,
  • może powodować gwałtowny rozwój pożaru.

W działaniach ratowniczych znajomość DGW i GGW pomaga ocenić ryzyko wybuchu, dobrać sprzęt pomiarowy oraz wyznaczyć strefę zagrożenia.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja