Konwekcja w pożarze
Słownik kwalifikacji BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych
Konwekcja to sposób wymiany ciepła polegający na przenoszeniu energii cieplnej wraz z ruchem gazów lub cieczy. W warunkach pożarowych najczęściej chodzi o ruch gorących gazów pożarowych i dymu.
Na czym polega?
Podczas pożaru ogrzane gazy mają mniejszą gęstość, dlatego unoszą się do góry. W ich miejsce napływa chłodniejsze powietrze. Powstaje ruch gazów, który transportuje ciepło na dalsze odległości, np. pod strop, do klatki schodowej, szybu instalacyjnego lub wyższych kondygnacji.
Typowe cechy konwekcji:
- unoszenie się dymu i gorących gazów ku górze,
- gromadzenie się ciepła pod sufitem,
- przemieszczanie pożaru przez otwory, korytarze i szyby,
- możliwość ogrzewania materiałów oddalonych od płomieni.
Znaczenie dla strażaka
Konwekcja jest bardzo ważna w pożarach wewnętrznych, ponieważ gorące gazy pożarowe mogą szybko rozprzestrzeniać zagrożenie. Mogą doprowadzić do zapalenia materiałów w innych częściach budynku, pogorszenia warunków ewakuacji oraz wzrostu ryzyka zjawisk takich jak rozgorzenie.
Dlatego w działaniach gaśniczych stosuje się m.in. chłodzenie gazów pożarowych, kontrolę wentylacji i ostrożne otwieranie pomieszczeń.
Jak rozpoznać na schemacie?
Jeżeli rysunek pokazuje płomienie, dym lub gorące gazy unoszące się do góry i przenoszące ciepło wraz z ruchem powietrza, chodzi o konwekcję.
Dla porównania:
- promieniowanie działa falami cieplnymi, bez ruchu gazów,
- przewodzenie zachodzi przez bezpośredni kontakt w ciele stałym,
- konwekcja zachodzi przez ruch ogrzanego gazu lub cieczy.