Przejdź do głównej treści

Spalanie całkowite

Słownik kwalifikacji BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych

Spalanie całkowite to taki przebieg spalania, w którym cała ilość paliwa biorącego udział w procesie zostaje spalona. Oznacza to, że po zakończeniu spalania nie pozostają palne resztki paliwa.

W pytaniach egzaminacyjnych spalanie całkowite rozpoznaje się po takich cechach jak:
- brak palnych substancji w popiele,
- brak wydzielania się niespalonych par paliwa,
- brak dymu będącego nośnikiem cząstek i produktów niepełnego spalania.

Jak odróżnić spalanie całkowite od zupełnego?

Te pojęcia są podobne, ale nie oznaczają dokładnie tego samego:

  • spalanie całkowite dotyczy tego, czy całe paliwo uległo spaleniu; nie zostają palne pozostałości,
  • spalanie zupełne dotyczy składu produktów spalania; produkty są maksymalnie utlenione, np. powstaje głównie dwutlenek węgla i woda, a nie tlenek węgla czy sadza.

Można więc zapamiętać:

Całkowite = spaliło się wszystko, co miało się spalić.

Znaczenie w pożarnictwie

W rzeczywistych pożarach spalanie bardzo często nie jest ani całkowite, ani zupełne. Przy niedoborze tlenu, złym wymieszaniu paliwa z powietrzem lub zbyt niskiej temperaturze powstają dym, sadza, tlenek węgla oraz palne gazy pożarowe. Są one niebezpieczne, ponieważ mogą prowadzić do zatruć, zapłonu gazów pożarowych lub gwałtownego rozwoju pożaru.

Typowa wskazówka egzaminacyjna

Jeżeli w opisie pojawia się: brak dymu, brak palnych resztek w popiele i brak ulatniania się par paliwa, chodzi o spalanie całkowite.

Potwierdzenie

Informacja