Spalanie dyfuzyjne
Słownik kwalifikacji BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych
Spalanie dyfuzyjne to rodzaj spalania, w którym gaz palny i powietrze nie są wcześniej dokładnie wymieszane. Tlen z powietrza dopływa do strefy spalania stopniowo, przez dyfuzję, czyli mieszanie się składników dopiero w pobliżu płomienia.
W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest zapamiętanie: spalanie dyfuzyjne gazu zachodzi wtedy, gdy gaz palny ma dostęp do powietrza w chwili zapłonu, ale nie jest z nim wcześniej wstępnie wymieszany.
Cechy spalania dyfuzyjnego
- gaz palny i powietrze spotykają się dopiero w strefie płomienia,
- proces może być kontrolowany, np. w palniku gazowym,
- płomień utrzymuje się na granicy kontaktu paliwa i utleniacza,
- szybkość spalania zależy m.in. od dopływu powietrza i mieszania gazów.
Przykłady
Typowe przykłady spalania dyfuzyjnego to:
- płomień świecy,
- spalanie gazu wypływającego z dyszy bez wcześniejszego zmieszania z powietrzem,
- płomień palnika, w którym powietrze dopływa do gazu dopiero przy wylocie.
Znaczenie dla ratownika
Ratownik powinien odróżniać spalanie dyfuzyjne od spalania mieszaniny gazowo-powietrznej. Jeśli gaz zdąży wcześniej wymieszać się z powietrzem w odpowiednich proporcjach, może powstać mieszanina wybuchowa. Wtedy zapłon może mieć gwałtowny, niekontrolowany przebieg.