Przejdź do głównej treści

Stężenie stechiometryczne

Słownik kwalifikacji BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych

Stężenie stechiometryczne to takie stężenie paliwa w mieszaninie z powietrzem, przy którym ilość paliwa i tlenu odpowiada proporcjom potrzebnym do możliwie pełnego spalenia. Oznacza to, że w idealnych warunkach po reakcji nie pozostaje ani nadmiar paliwa, ani nadmiar tlenu.

Znaczenie dla spalania i wybuchu

W praktyce pożarniczej stężenie stechiometryczne jest ważne przy ocenie zagrożenia wybuchem gazów i par palnych. W pobliżu tego stężenia mieszanina paliwowo-powietrzna jest zwykle najbardziej reaktywna, czyli najłatwiej ulega zapłonowi i najszybciej się spala.

Dlatego dla gazów i palnych par minimalna energia zapłonu występuje przy stężeniu stechiometrycznym, a nie przy dolnej lub górnej granicy wybuchowości.

Porównanie z granicami wybuchowości

  • Dolna granica wybuchowości (DGW) – za mało paliwa, mieszanina uboga.
  • Górna granica wybuchowości (GGW) – za dużo paliwa, za mało tlenu.
  • Stężenie stechiometryczne – proporcje paliwa i tlenu są najbardziej korzystne dla spalania.

Przykład praktyczny

Jeżeli w pomieszczeniu pojawiają się pary cieczy palnej, zagrożenie nie zależy tylko od samej obecności par. Kluczowe jest ich stężenie w powietrzu. Najbardziej niebezpieczna pod względem łatwości zapłonu jest mieszanina zbliżona do stężenia stechiometrycznego.

Najważniejsze do zapamiętania

Stężenie stechiometryczne to punkt, w którym mieszanina paliwa z powietrzem ma najkorzystniejsze proporcje do spalania. W pytaniach egzaminacyjnych należy kojarzyć je z najniższą minimalną energią zapłonu gazów i par palnych.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja