Przejdź do głównej treści

Temperatura samozapłonu

Słownik kwalifikacji BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych

Temperatura samozapłonu to najniższa temperatura, przy której substancja palna zapala się bez bezpośredniego użycia płomienia, iskry lub innego punktowego źródła zapłonu. Zapalenie następuje wskutek dostarczenia ciepła, np. przez kontakt z gorącą powierzchnią albo przez promieniowanie cieplne.

W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe są sformułowania: „gorąca powierzchnia”, „promieniowanie cieplne”, „bez płomienia” oraz „samoczynne zapalenie po ogrzaniu”.

Przykład

Jeżeli pary paliwa znajdą się w pobliżu silnie nagrzanego elementu maszyny, mogą zapalić się bez iskry. Jeżeli temperatura powierzchni przekracza temperaturę samozapłonu danej substancji, powstaje realne zagrożenie pożarem.

Różnica względem temperatury zapłonu

Temperatura zapłonu dotyczy sytuacji, w której substancja wytwarza tyle par, że mogą się one zapalić od zewnętrznego bodźca, np. płomienia lub iskry.

Temperatura samozapłonu oznacza zapalenie bez takiego bodźca — wystarczy odpowiednio wysoka temperatura otoczenia, powierzchni lub promieniowania cieplnego.

Znaczenie w działaniach ratowniczych

Znajomość temperatury samozapłonu pomaga ocenić:
- ryzyko zapalenia materiałów przy nagrzanych konstrukcjach,
- zagrożenie od maszyn, silników i instalacji technologicznych,
- możliwość zapalenia par cieczy palnych,
- konieczność chłodzenia powierzchni i elementów narażonych na promieniowanie cieplne.

Do zapamiętania

Jeżeli w definicji pojawia się zapalenie od gorącej powierzchni lub promieniowania cieplnego, prawidłowym terminem jest temperatura samozapłonu.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja