Wstępna strefa niebezpieczna
Słownik kwalifikacji BPO.03 - Wykonywanie działań ratowniczych
Wstępna strefa niebezpieczna to obszar wyznaczany na początku działań ratowniczych, w którym może występować bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia ratowników, osób postronnych oraz środowiska. W ratownictwie chemicznym jej wyznaczenie należy do podstawowych czynności organizacyjnych.
Cel wyznaczenia strefy
Strefę wyznacza się po to, aby:
- ograniczyć dostęp osób nieuprawnionych,
- zapewnić bezpieczeństwo ratownikom,
- umożliwić właściwe ustawienie pojazdów i sprzętu,
- zmniejszyć ryzyko narażenia na substancje niebezpieczne,
- przygotować dalsze działania, np. rozpoznanie, ewakuację i dekontaminację.
Strefa dla gazów grożących wybuchem
W przypadku gazów stwarzających zagrożenie wybuchem wstępna strefa niebezpieczna powinna wynosić co najmniej 150 m.
To wartość szczególnie ważna egzaminacyjnie. Zagrożenie wybuchem jest związane m.in. z możliwością utworzenia mieszaniny palnej gazu z powietrzem oraz pojawieniem się źródła zapłonu.
Zasady praktyczne
Podczas wyznaczania strefy należy brać pod uwagę:
- kierunek i siłę wiatru,
- rodzaj substancji,
- ukształtowanie terenu,
- możliwość przemieszczania się chmury gazowej,
- ryzyko zapłonu lub eksplozji.
Strefa wyznaczona wstępnie może być później korygowana po dokładniejszym rozpoznaniu i pomiarach.