DGW - dolna granica wybuchowości
Słownik kwalifikacji BPO.04 - Zarządzanie działaniami ratowniczymi
DGW oznacza dolną granicę wybuchowości. Jest to najmniejsze stężenie gazu, pary cieczy palnej lub pyłu w mieszaninie z powietrzem, przy którym może dojść do zapłonu i rozprzestrzeniania się wybuchu.
Poniżej DGW mieszanina jest zbyt uboga, czyli zawiera za mało substancji palnej, aby wybuch mógł się rozprzestrzenić. Nie oznacza to jednak pełnego bezpieczeństwa - wzrost stężenia substancji palnej może szybko doprowadzić do osiągnięcia zakresu wybuchowości.
Zakres wybuchowości
Substancja palna tworzy atmosferę wybuchową tylko w określonym przedziale stężeń:
- DGW - dolna granica wybuchowości,
- GGW - górna granica wybuchowości.
Między DGW a GGW mieszanina może wybuchnąć po pojawieniu się skutecznego źródła zapłonu, np. iskry, płomienia, gorącej powierzchni lub wyładowania elektrostatycznego.
Znaczenie w działaniach ratowniczych
Znajomość DGW jest ważna podczas działań przy wyciekach gazów, par cieczy palnych oraz w przestrzeniach zamkniętych. Ratownicy wykorzystują mierniki wielogazowe i eksplozymetry, które często pokazują stężenie jako procent DGW, np. 10% DGW.
W praktyce przekroczenie ustalonych progów alarmowych wymaga m.in. wyznaczenia strefy zagrożenia, usunięcia źródeł zapłonu, wentylacji oraz stosowania sprzętu ochronnego.
Przykład
Jeżeli dla danej substancji DGW wynosi 2% objętości w powietrzu, to mieszanina o stężeniu poniżej 2% jest zbyt uboga do wybuchu. Po osiągnięciu lub przekroczeniu tej wartości może powstać atmosfera wybuchowa.