GGW - górna granica wybuchowości

Górna granica wybuchowości (GGW) to najwyższe stężenie składnika palnego w mieszaninie z powietrzem lub innym utleniaczem, przy którym zapłon pod wpływem bodźca inicjującego jest jeszcze możliwy.

Powyżej GGW mieszanina jest zbyt „bogata” w składnik palny, a zawiera zbyt mało utleniacza, aby doszło do rozprzestrzeniania spalania. Nie oznacza to jednak pełnego bezpieczeństwa — po rozcieńczeniu powietrzem stężenie może ponownie wejść w zakres wybuchowości.

Zakres wybuchowości

Granice wybuchowości wyznaczają przedział stężeń, w którym mieszanina może się zapalić i wybuchowo spalać:

• DGW - dolna granica wybuchowości: najniższe stężenie palne,
• GGW - górna granica wybuchowości: najwyższe stężenie palne.

Mieszanina jest wybuchowa wtedy, gdy jej stężenie znajduje się między DGW a GGW.

Przykład

Jeżeli gaz ma zakres wybuchowości od 5% do 15% objętości w powietrzu, to:

• poniżej 5% - mieszanina jest zbyt uboga,
• od 5% do 15% - mieszanina może wybuchnąć,
• powyżej 15% - mieszanina jest zbyt bogata, ale może stać się wybuchowa po rozcieńczeniu.

Znaczenie w działaniach ratowniczych

Znajomość GGW jest ważna przy ocenie zagrożenia wybuchem, wentylacji pomieszczeń, pomiarach eksplozymetrem oraz wyznaczaniu stref niebezpiecznych. Ratownik powinien pamiętać, że zmiana wentylacji może zarówno zmniejszyć, jak i chwilowo zwiększyć ryzyko wejścia mieszaniny w zakres wybuchowości.