Jonizacyjna czujka dymu

Jonizacyjna czujka dymu to element systemu sygnalizacji pożarowej, którego zadaniem jest wykrycie dymu powstającego we wczesnej fazie pożaru. W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest zapamiętanie: czujka jonizacyjna reaguje na dym, a nie na ciepło, płomień ani zewnętrzne promieniowanie jonizujące.

Zasada działania

Wewnątrz czujki znajduje się komora jonizacyjna z niewielkim źródłem promieniowania. Promieniowanie to jonizuje powietrze w komorze, dzięki czemu między elektrodami płynie bardzo mały prąd jonizacyjny.

Gdy do komory dostaną się cząstki dymu:
- zakłócają ruch jonów,
- zmniejszają wartość prądu jonizacyjnego,
- układ elektroniczny rozpoznaje zmianę jako stan alarmowy.

Czujka przekazuje wtedy sygnał do centrali sygnalizacji pożaru, która może uruchomić alarm, sterowania pożarowe lub powiadomienie odpowiednich służb.

Czego nie wykrywa bezpośrednio?

Jonizacyjnej czujki dymu nie należy mylić z innymi rodzajami detektorów:
- czujka ciepła reaguje na wzrost temperatury,
- czujka płomienia reaguje na promieniowanie emitowane przez płomień,
- czujka jonizacyjna nie jest wzbudzana przez samo zewnętrzne promieniowanie jonizujące, lecz przez obecność dymu w komorze.

Znaczenie egzaminacyjne

Jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie „jonizacyjna czujka w systemie sygnalizacji pożarowej”, poprawnym skojarzeniem jest czujka dymu. Odpowiedź: zostanie wzbudzona poprzez oddziaływanie dymu.