Materiały łatwo zapalne

Materiały łatwo zapalne to materiały, które mogą zapalić się stosunkowo łatwo pod wpływem niewielkiego bodźca energetycznego, np. płomienia, iskry, wysokiej temperatury lub promieniowania cieplnego. W działaniach ratowniczych ich rozpoznanie jest ważne, ponieważ zwiększają ryzyko szybkiego rozwoju pożaru.

Przykłady materiałów łatwo zapalnych

Do materiałów łatwo zapalnych zalicza się m.in.:
- drewno świerkowe, szczególnie suche,
- papier i tekturę,
- słomę, siano, trociny,
- tkaniny naturalne,
- niektóre tworzywa sztuczne,
- ciecze palne o niskiej temperaturze zapłonu.

W pytaniach egzaminacyjnych należy pamiętać, że drewno świerkowe zalicza się do materiałów łatwo zapalnych. Wynika to z jego budowy, zawartości żywic oraz stosunkowo łatwego nagrzewania i zapłonu, zwłaszcza gdy jest suche i rozdrobnione.

Różnica między materiałami zapalnymi a łatwo zapalnymi

Materiał zapalny może ulec zapaleniu, ale niekoniecznie bardzo łatwo. Materiał łatwo zapalny zapala się szybciej i przy mniejszym oddziaływaniu źródła ognia. Z kolei materiały trudno zapalne wymagają silniejszego lub dłuższego działania źródła zapłonu, a niezapalne w normalnych warunkach nie ulegają zapaleniu.

Znaczenie w ratownictwie

Rozpoznanie materiałów łatwo zapalnych pozwala przewidzieć:
- szybkie rozprzestrzenianie się ognia,
- możliwość powstania dużej ilości dymu,
- zagrożenie dla ratowników i osób ewakuowanych,
- konieczność szybkiego odcięcia źródeł zapłonu i ograniczenia dostępu powietrza.

W praktyce ratowniczej obecność drewna, papieru lub innych materiałów łatwo zapalnych oznacza podwyższone ryzyko gwałtownego rozwoju pożaru.