Strefy zagrożenia wybuchem pyłów

Strefy zagrożenia wybuchem pyłów określają miejsca, w których może powstać atmosfera wybuchowa złożona z powietrza i palnego pyłu, np. pyłu węglowego, drzewnego, mącznego lub metalicznego. Klasyfikacja stref jest ważna przy doborze urządzeń, instalacji elektrycznych oraz organizacji działań ratowniczych.

Podział stref dla pyłów palnych

Dla pyłów stosuje się strefy oznaczone numerami 20, 21 i 22:

• Strefa 20 – atmosfera wybuchowa w postaci obłoku palnego pyłu występuje stale, przez długi czas lub często. Typowy przykład: wnętrze zbiornika, silosu, filtra lub urządzenia technologicznego zawierającego pył.
• Strefa 21 – atmosfera wybuchowa może występować okresowo podczas normalnej pracy, np. w pobliżu miejsc napełniania lub opróżniania pyłu.
• Strefa 22 – atmosfera wybuchowa nie występuje normalnie, a jeśli się pojawi, to rzadko i krótkotrwale, np. wskutek awarii lub rozsypania pyłu.

Przykład egzaminacyjny

Wewnątrz zbiornika z pyłem węglowym pył może tworzyć atmosferę wybuchową stale lub przez długi czas. Dlatego taka przestrzeń jest klasyfikowana jako strefa 20.

Ważne rozróżnienie

Dla gazów, par i mgieł stosuje się strefy 0, 1, 2, natomiast dla pyłów palnych stosuje się strefy 20, 21, 22. Oznaczenie 30 nie jest standardową strefą zagrożenia wybuchem pyłów w tej klasyfikacji.