Cement portlandzki
Słownik kwalifikacji BUD.01 - Wykonywanie robót zbrojarskich i betoniarskich
Cement portlandzki to podstawowy rodzaj cementu stosowany do wykonywania betonów i zapraw. Oznaczany jest zwykle jako CEM I i zawiera głównie klinkier portlandzki oraz niewielką ilość regulatora czasu wiązania, najczęściej gipsu.
Znaczenie w betonie
Cement portlandzki po zmieszaniu z wodą rozpoczyna proces hydratacji, czyli reakcji chemicznych prowadzących do wiązania i twardnienia betonu. W porównaniu z cementami zawierającymi większe ilości dodatków mineralnych, np. żużla wielkopiecowego, cement portlandzki zwykle zapewnia:
- szybszy przyrost wytrzymałości początkowej,
- krótszy czas oczekiwania na rozdeskowanie elementów,
- sprawniejsze dojrzewanie betonu w normalnych warunkach,
- większą przydatność tam, gdzie ważne jest szybkie tempo robót.
Zastosowanie
Cement portlandzki stosuje się między innymi do:
- betonów konstrukcyjnych,
- elementów żelbetowych,
- prefabrykatów betonowych,
- zapraw cementowych,
- robót wymagających stosunkowo szybkiego narastania wytrzymałości.
Ważne na egzaminie
Jeżeli pytanie dotyczy przyspieszenia dojrzewania świeżego betonu, spośród typowych odpowiedzi najwłaściwszy jest cement portlandzki. Nie należy mylić go z cementem hutniczym, który zazwyczaj wolniej uzyskuje wytrzymałość początkową.