Domieszki przyspieszające wiązanie to substancje dodawane do zaczynu cementowego, zaprawy lub mieszanki betonowej w celu skrócenia czasu rozpoczęcia i zakończenia wiązania cementu. Stosuje się je wtedy, gdy beton ma szybciej uzyskać wstępną wytrzymałość lub gdy roboty prowadzone są w obniżonej temperaturze.
Przykład: chlorek wapnia
Klasycznym przykładem domieszki przyspieszającej jest chlorek wapnia, CaCl₂. Przyspiesza on reakcje hydratacji cementu, dlatego zaczyn cementowy szybciej wiąże i wcześniej twardnieje.
W pytaniach egzaminacyjnych hasło „zwiększenie szybkości wiązania zaczynu cementowego” należy kojarzyć z dodatkami zawierającymi chlorek wapnia.
Zastosowanie
Domieszki przyspieszające stosuje się m.in.:
- przy betonowaniu w chłodnych warunkach,
- w prefabrykacji betonowej,
- gdy potrzebne jest szybkie rozdeskowanie elementu,
- przy naprawach wymagających szybkiego przyrostu wytrzymałości.
Ważne ograniczenie
Chlorek wapnia może powodować korozję stali zbrojeniowej, ponieważ zawiera jony chlorkowe. Z tego powodu jego stosowanie w betonie zbrojonym i sprężonym jest ograniczone lub niedopuszczalne według wymagań technicznych. W takich przypadkach stosuje się domieszki przyspieszające bezchlorkowe.
Czego nie mylić?
- Chlorek wapnia – przyspiesza wiązanie.
- Domieszki opóźniające – wydłużają czas wiązania.
- Domieszki napowietrzające – wprowadzają mikropęcherzyki powietrza.
- Pył krzemionkowy, mączka ceglana, bentonit – są dodatkami mineralnymi lub materiałami modyfikującymi właściwości mieszanki, ale nie są typową odpowiedzią na pytanie o przyspieszenie wiązania zaczynu cementowego.