Katalog Nakładów Rzeczowych (KNR)

Katalog Nakładów Rzeczowych, w skrócie KNR, to zestawienie norm zużycia robocizny, materiałów i pracy sprzętu potrzebnych do wykonania określonych robót budowlanych. W zadaniach egzaminacyjnych KNR służy najczęściej do odczytania nakładu jednostkowego i obliczenia całkowitego zapotrzebowania, np. liczby roboczogodzin.

Co można odczytać z KNR?

W tabelach KNR podaje się zwykle:
- rodzaj roboty lub elementu, np. schody żelbetowe,
- jednostkę obmiaru, np. m², m³, szt., t,
- nakład jednostkowy, np. r-g na 1 m²,
- rodzaj pracownika, np. betoniarz, zbrojarz,
- czas pracy sprzętu lub zużycie materiałów.

Jak obliczać roboczogodziny z KNR?

Jeżeli KNR podaje nakład na jednostkę obmiaru, stosuje się wzór:

nakład całkowity = ilość robót × nakład jednostkowy

Przykład: jeśli nakład dla betoniarza wynosi 0,29 r-g/m², a powierzchnia schodów w rzucie wynosi 20 m², to:

20 m² × 0,29 r-g/m² = 5,8 r-g

Oznacza to, że na wykonanie tej pracy potrzeba łącznie 5,8 roboczogodziny pracy betoniarza.

Na co uważać na egzaminie?

Najważniejsze jest dobranie właściwej kolumny tabeli. Trzeba sprawdzić:
- czy chodzi o właściwy typ elementu,
- czy zgadza się grubość płyty,
- czy jednostką jest m², m³ czy inna,
- czy pytanie dotyczy robocizny, materiału czy sprzętu.

Błąd najczęściej wynika z odczytania złej kolumny albo pomnożenia przez niewłaściwą jednostkę.