Klasy ekspozycji betonu
Słownik kwalifikacji BUD.01 - Wykonywanie robót zbrojarskich i betoniarskich
Klasa ekspozycji betonu określa, na jakie warunki środowiskowe będzie narażony beton lub żelbet podczas użytkowania. Ma to wpływ na dobór składu mieszanki betonowej, minimalną klasę wytrzymałości, maksymalny stosunek woda/cement oraz minimalną zawartość cementu.
Po co stosuje się klasy ekspozycji?
Klasy ekspozycji pomagają dobrać beton tak, aby był trwały w danych warunkach. Inne wymagania obowiązują dla elementów wewnątrz suchego budynku, a inne dla konstrukcji narażonej na wodę, mróz, chlorki lub agresję chemiczną.
Przykłady klas ekspozycji
- XC - korozja zbrojenia spowodowana karbonatyzacją,
- XD - korozja spowodowana chlorkami innymi niż z wody morskiej,
- XS - korozja spowodowana chlorkami z wody morskiej,
- XF - oddziaływanie mrozu i rozmrażania,
- XA - agresja chemiczna.
Zastosowanie w zadaniach egzaminacyjnych
W pytaniach egzaminacyjnych często trzeba odczytać z tabeli wymaganą wartość dla danej klasy ekspozycji. Jeżeli beton klasy C25/30 jest narażony na karbonatyzację, należy znaleźć w grupie XC wiersz, w którym minimalna klasa betonu odpowiada C25/30. Dla klasy ekspozycji XC2 minimalna zawartość cementu wynosi 280 kg/m³.
Najważniejsza zasada
Nie wybiera się wartości „na oko”. Trzeba dopasować jednocześnie rodzaj zagrożenia środowiskowego i wymaganą klasę betonu.