Konsystencja mieszanki betonowej określa jej urabialność, czyli łatwość układania, zagęszczania i formowania w deskowaniu. Zależy głównie od ilości wody, ilości cementu, rodzaju kruszywa oraz ewentualnych domieszek.
W praktyce i w zadaniach egzaminacyjnych można spotkać określenia opisowe, np.:
- gęstoplastyczna – mieszanka mniej płynna, trudniejsza do rozprowadzenia,
- plastyczna – mieszanka dobrze urabialna, często stosowana w robotach budowlanych,
- ciekła – mieszanka bardziej płynna, łatwiej wypełnia deskowanie.
Znaczenie w doborze składników
Konsystencja wpływa na ilość składników podanych w recepturze lub tabeli. Dla tej samej klasy betonu różne konsystencje mogą mieć różne ilości cementu, wody i kruszywa.
Dlatego przy odczycie danych z tabeli należy zwrócić uwagę jednocześnie na:
- klasę betonu, np. C12/15,
- rodzaj cementu, np. CEM I 32,5,
- konsystencję mieszanki, np. plastyczna,
- ilość składnika podaną na 1 m³.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli potrzebny jest beton klasy C12/15 o konsystencji plastycznej, należy wybrać dokładnie ten wiersz tabeli. Nie wolno korzystać z wartości dla konsystencji gęstoplastycznej ani ciekłej, ponieważ prowadzi to do błędnego wyniku.