Minimalna wewnętrzna średnica zagięcia pręta zbrojeniowego to najmniejsza dopuszczalna średnica łuku, po którym można zagiąć pręt bez ryzyka uszkodzenia stali lub pogorszenia współpracy z betonem. W dokumentacji i tabelach oznacza się ją zwykle jako wielokrotność średnicy pręta, np. 10Ø, 15Ø, 20Ø.
Od czego zależy minimalna średnica zagięcia?
Najczęściej uwzględnia się:
- rodzaj pręta: gładki lub żebrowany,
- średnicę pręta Ø,
- rodzaj zagięcia: hak, pętla, pręt odgięty,
- grubość otulenia betonem w miejscu zagięcia,
- wymagania normowe lub projektowe.
Jak czytać zapis 20Ø?
Zapis 20Ø oznacza, że minimalna średnica wewnętrzna zagięcia wynosi 20 razy średnica pręta.
Przykład:
- pręt Ø12 mm,
- wymagana średnica zagięcia: 20Ø,
- minimalna średnica wewnętrzna zagięcia: 20 × 12 mm = 240 mm.
Przykład egzaminacyjny
Dla pręta żebrowanego, który jest prętem zaginanym i ma małe otulenie betonem, należy wybrać odpowiedni wiersz i kolumnę tabeli. Jeśli otulenie wynosi 20 mm, zalicza się je do najmniejszej kategorii otulenia. Dla prętów żebrowanych w tej kolumnie tabela podaje wartość 20Ø.
Ważne na egzaminie
Nie należy wybierać wartości przypadkowo z wiersza „pręty żebrowane”. Trzeba sprawdzić jednocześnie:
1. rodzaj pręta,
2. rodzaj zagięcia,
3. grubość otulenia betonem,
4. wartość z przecięcia właściwego wiersza i kolumny.