Powierzchnia rzutu
Słownik kwalifikacji BUD.01 - Wykonywanie robót zbrojarskich i betoniarskich
Powierzchnia rzutu to powierzchnia elementu widziana z góry, czyli jego rzut na płaszczyznę poziomą. W kosztorysowaniu i obmiarze robót budowlanych często stosuje się ją zamiast rzeczywistej powierzchni pochyłej lub rozwiniętej.
W przypadku schodów żelbetowych powierzchnia rzutu oznacza powierzchnię zajmowaną przez schody w planie, a nie sumę powierzchni stopnic, podstopnic i płyty mierzoną po skosie.
Dlaczego to ważne?
Jeżeli katalog KNR podaje nakład na 1 m² rzutu powierzchni, to do obliczeń należy przyjąć właśnie powierzchnię w rzucie. Nie należy wtedy samodzielnie przeliczać powierzchni pochyłej ani objętości betonu, jeśli zadanie tego nie wymaga.
Przykład
Dane:
- powierzchnia schodów w rzucie: 20 m²,
- nakład pracy betoniarza: 0,29 r-g/m² rzutu powierzchni.
Obliczenie:
20 × 0,29 = 5,8 r-g
Wynik oznacza całkowity nakład pracy betoniarza dla podanej powierzchni schodów.
Typowy błąd
Częstym błędem jest mnożenie powierzchni przez grubość płyty, aby obliczyć objętość betonu. W tym zadaniu nie jest to potrzebne, ponieważ tabela KNR podaje nakład bezpośrednio na 1 m² rzutu powierzchni, a nie na 1 m³ betonu.