Spawanie w formie prętów zbrojeniowych
Słownik kwalifikacji BUD.01 - Wykonywanie robót zbrojarskich i betoniarskich
Spawanie w formie to sposób łączenia prętów zbrojeniowych, w którym końce prętów umieszcza się w specjalnej formie lub tulei, a następnie wykonuje połączenie spawane. Na rysunkach egzaminacyjnych taki sposób można rozpoznać po elemencie obejmującym pręty oraz miejscu wprowadzenia materiału lub elektrody spawalniczej.
Do czego służy?
Metoda służy do wykonania trwałego połączenia prętów zbrojeniowych, najczęściej wtedy, gdy wymagane jest przeniesienie sił przez złącze. Może być stosowana przy łączeniu prętów w konstrukcjach żelbetowych, jeżeli przewiduje to dokumentacja techniczna i dopuszcza to gatunek stali.
Jak rozpoznać na rysunku?
Charakterystyczne cechy to:
- pręty ustawione współosiowo lub blisko siebie,
- forma, tuleja albo osłona obejmująca miejsce połączenia,
- widoczny element związany z procesem spawania, np. doprowadzenie elektrody lub materiału spawalniczego,
- brak drutu wiązałkowego typowego dla wiązania zbrojenia.
Czym różni się od innych połączeń?
Nie jest to wiązanie kluczem zbrojarskim, ponieważ nie występuje skręcony drut wiązałkowy. Nie jest to też zwykłe zastosowanie zacisków mechanicznych, gdzie pręty są łączone przez dokręcaną złączkę. Spawanie w formie tworzy połączenie metalurgiczne, czyli trwałe połączenie materiałów przez proces spawalniczy.
Ważne zasady
- Spawać można tylko stal dopuszczoną do spawania.
- Połączenie musi być wykonane zgodnie z dokumentacją.
- Należy przestrzegać zasad BHP dla robót spawalniczych.
- Jakość złącza powinna być skontrolowana przed betonowaniem.