Impregnacja na zimno polega na zanurzeniu elementów drewnianych w roztworze impregnatu o określonym stężeniu, bez podgrzewania kąpieli. Celem jest zabezpieczenie drewna przed działaniem wilgoci, grzybów, owadów technicznych szkodników drewna oraz w niektórych przypadkach przed ogniem.
Na czym polega metoda?
Element drewniany umieszcza się w wannie lub zbiorniku z impregnatem. Drewno musi być całkowicie zanurzone, dlatego często stosuje się obciążenie, aby nie wypływało na powierzchnię. Czas kąpieli zależy głównie od:
- rodzaju i przekroju elementu,
- gatunku drewna,
- wilgotności drewna,
- temperatury roztworu,
- wymaganego stopnia nasycenia.
Jak odczytywać czas impregnacji?
W instrukcjach czas nasycania podaje się zwykle w tabeli dla określonych grup wyrobów, np. desek, łat, bali lub drewna okrągłego. Przy elementach o przekroju prostokątnym, takich jak krokiew 6×12 cm, decydujący jest mniejszy wymiar przekroju, czyli grubość elementu. Krokiew 6×12 cm ma grubość 6 cm, więc należy ją porównać z grupą elementów o grubości do 10 cm.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli tabela podaje:
- łaty do 5 cm — 6 godzin,
- bale do 10 cm — 18 godzin,
- drewno okrągłe 10–12 cm — 36 godzin,
to krokiew 6×12 cm należy zakwalifikować do elementów o grubości do 10 cm. Orientacyjny czas kąpieli wynosi więc 18 godzin.
Ważne na egzaminie
Nie należy sugerować się największym wymiarem przekroju, czyli 12 cm. Dla elementów prostokątnych istotna jest grubość, czyli mniejszy wymiar przekroju.