Izolacja przeciwwilgociowa chroni elementy budynku przed wilgocią pochodzącą z gruntu, opadów lub podciągania kapilarnego. W robotach ciesielskich jest szczególnie ważna w miejscu styku konstrukcji drewnianej z fundamentem, ponieważ drewno łatwo chłonie wilgoć i może ulegać korozji biologicznej.
Gdzie się ją stosuje?
Najczęściej wykonuje się ją:
- na ścianach fundamentowych,
- na ławach fundamentowych,
- pod podwaliną lub pierwszą warstwą bali,
- w miejscach styku drewna z betonem lub murem.
Materiały stosowane do izolacji przeciwwilgociowej
Do wykonania izolacji przeciwwilgociowej używa się m.in.:
- papy asfaltowej,
- folii izolacyjnych,
- mas bitumicznych,
- emulsji asfaltowych,
- powłok hydroizolacyjnych.
Znaczenie w ścianie drewnianej
W ścianie drewnianej izolacja przeciwwilgociowa oddziela drewno od wilgotnego podłoża. Na rysunkach egzaminacyjnych często jest pokazana jako warstwa ułożona na ścianie fundamentowej, bezpośrednio pod elementami drewnianymi.
Ważne rozróżnienie
Izolacja przeciwwilgociowa chroni przed wilgocią gruntową niewywierającą ciśnienia. Nie należy jej mylić z izolacją przeciwwodną, która zabezpiecza przed wodą działającą pod ciśnieniem, np. przy wysokim poziomie wód gruntowych.