Kotwienie więźby dachowej

Słownik kwalifikacji BUD.02 - Wykonywanie robót ciesielskich

Kotwienie więźby dachowej to trwałe połączenie elementów konstrukcji dachu z konstrukcją budynku, najczęściej z wieńcem żelbetowym, murłatą lub ścianami nośnymi. Jego głównym zadaniem jest zabezpieczenie dachu przed zerwaniem lub uniesieniem przez wiatr.

Wiatr działający na dach może powodować nie tylko parcie, ale także ssanie wiatru, czyli siłę unoszącą połać dachową. Szczególnie niebezpieczne jest to na krawędziach, narożach i okapach dachu.

Gdzie wykonuje się kotwienie?

Kotwienie stosuje się przede wszystkim przy mocowaniu:
- murłat do wieńca lub ściany,
- krokwi do murłat,
- wiązarów dachowych do podpór,
- elementów więźby narażonych na siły unoszące.

Typowe elementy kotwiące

Do kotwienia więźby dachowej stosuje się m.in.:
- kotwy stalowe,
- śruby i pręty gwintowane,
- kątowniki ciesielskie,
- taśmy perforowane,
- złącza ciesielskie,
- obejmy i łączniki stalowe.

Dobór łączników zależy od projektu, rodzaju konstrukcji oraz przewidywanych obciążeń wiatrem.

Znaczenie egzaminacyjne

Jeżeli pytanie dotyczy zabezpieczenia dachu przed zerwaniem przez wiatr, poprawnym skojarzeniem jest kotwienie więźby dachowej, a nie deskowanie, łacenie czy samo stężenie. Kotwienie przeciwdziała oderwaniu konstrukcji od budynku.