Nakładka prosta

Słownik kwalifikacji BUD.02 - Wykonywanie robót ciesielskich

Nakładka prosta to jedno z podstawowych złączy ciesielskich stosowanych do łączenia elementów drewnianych leżących w jednej płaszczyźnie lub stykających się końcami. Polega na częściowym wybraniu drewna z obu łączonych elementów tak, aby po złożeniu tworzyły one równą, stabilną powierzchnię.

Zastosowanie w więźbie dachowej

Nakładka prosta może być stosowana między innymi do połączenia krokwi w kalenicy, czyli w najwyższym miejscu dachu, gdzie spotykają się krokwie przeciwległych połaci. Takie połączenie pozwala na prawidłowe oparcie i zestawienie krokwi pod odpowiednim kątem.

W praktyce połączenie to może być dodatkowo wzmacniane:
- gwoździami,
- śrubami,
- wkrętami ciesielskimi,
- płytkami lub łącznikami stalowymi.

Cechy nakładki prostej

Najważniejsze cechy tego złącza to:
- stosunkowo proste wykonanie,
- dobra powierzchnia przylegania elementów,
- możliwość przenoszenia obciążeń przy poprawnym wykonaniu,
- konieczność dokładnego trasowania i dopasowania.

Na co uważać?

Przy wykonywaniu nakładki prostej nie wolno nadmiernie osłabiać przekroju krokwi. Zbyt głębokie wybranie drewna może zmniejszyć nośność elementu. Ważne jest też zachowanie zgodności z dokumentacją techniczną oraz zasadami sztuki ciesielskiej.

Zapamiętaj

W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących połączenia krokwi w kalenicy poprawnym skojarzeniem jest często nakładka prosta, a nie wrąb czołowy, wrąb podwójny czy jaskółczy ogon.