Połączenie jętki z krokwią występuje w więźbach dachowych, w których jętka usztywnia parę krokwi i ogranicza ich ugięcie oraz rozchodzenie się. Na rysunkach egzaminacyjnych jętka jest zwykle pokazana jako element poziomy lub lekko ukośny, dochodzący z boku do krokwi.
Elementy połączenia
- Krokiew – pochyły element konstrukcji dachu, biegnący od okapu w kierunku kalenicy.
- Jętka – poziomy element łączący dwie przeciwległe krokwie, najczęściej w górnej części wiązara.
- Łącznik – może to być śruba, gwoździe, kołki, płytki stalowe lub inne łączniki ciesielskie.
Jak rozpoznać na rysunku?
Połączenie jętki z krokwią rozpoznaje się po tym, że jeden element jest pochyły i stanowi krokiew, a drugi dochodzi do niego z boku, tworząc poprzeczne usztywnienie. Jętka nie opiera się na murze ani na płatwi, tylko łączy krokwie w obrębie wiązara dachowego.
Czym różni się od innych połączeń?
- Krokiew z płatwią – krokiew opiera się na poziomej belce podpierającej, czyli płatwi.
- Jętka z płatwią – jętka łączyłaby się z elementem podłużnym dachu, co nie jest typowym układem pokazanym na takim rysunku.
- Krokiew z kleszczem – kleszcze obejmują elementy konstrukcji zwykle parami, często przy słupach lub płatwiach.
Znaczenie w konstrukcji
Poprawne wykonanie połączenia jętki z krokwią zwiększa sztywność więźby dachowej i poprawia pracę całego wiązara. W praktyce ważne jest dokładne dopasowanie elementów oraz właściwe rozmieszczenie łączników.