Połączenie krokwi w kalenicy to sposób zespolenia górnych końców krokwi w najwyższym miejscu dachu. Od poprawnego wykonania tego złącza zależy sztywność więźby, prawidłowe przenoszenie obciążeń oraz zachowanie geometrii połaci dachowych.
Najczęściej spotykane rozwiązania
W praktyce ciesielskiej krokwie w kalenicy mogą być łączone m.in.:
- na nakładkę prostą – końce krokwi zachodzą na siebie częściowo i są łączone łącznikami, np. gwoździami, śrubami lub kołkami; na rysunkach często widać przesunięcie jednej krokwi względem drugiej,
- na zwidłowanie – jedna z krokwi ma wycięcie w formie wideł, w które wchodzi odpowiednio przygotowany koniec drugiej krokwi,
- na dotyk z nakładkami – krokwie stykają się czołowo, a połączenie wzmacniają boczne nakładki,
- na dotyk do deski kalenicowej – końce krokwi opierają się o deskę kalenicową, która ułatwia montaż i utrzymanie osi kalenicy.
Jak rozpoznać nakładkę prostą?
W połączeniu na nakładkę prostą elementy nie stykają się wyłącznie czołami. Jedna krokiew zachodzi na drugą na określonej długości. Widoczne jest wzajemne nałożenie drewna oraz zwykle otwór lub oznaczenie miejsca łącznika.
Na co zwracać uwagę na egzaminie?
Przy rozpoznawaniu złącza na rysunku należy sprawdzić:
- czy końce krokwi zachodzą na siebie,
- czy występuje deska kalenicowa,
- czy połączenie jest czołowe, czy zakładkowe,
- czy widoczne są boczne nakładki,
- czy jedna część tworzy charakterystyczne „widły”.
Jeśli krokwie są połączone przez wzajemne nałożenie końców, bez deski kalenicowej i bez oddzielnych bocznych nakładek, jest to połączenie na nakładkę prostą.