Połączenie na styk z obustronnymi nakładkami to złącze ciesielskie, w którym dwa elementy drewniane dochodzą do siebie końcami, bez zachodzenia jeden na drugi. Miejsce styku wzmacnia się dwiema nakładkami umieszczonymi po przeciwnych stronach łączonych elementów.
Cechy rozpoznawcze
Najważniejsze cechy tego połączenia to:
- końce elementów są dosunięte czołowo, czyli „na styk”,
- po obu stronach złącza znajdują się nakładki wzmacniające,
- nakładki są mocowane gwoździami, śrubami lub sworzniami,
- oś łączonych elementów zwykle pozostaje w jednej linii lub tworzy układ symetryczny.
W przypadku krokwi takie połączenie może występować w rejonie kalenicy, gdzie dwie krokwie spotykają się górnymi końcami. Obustronne nakładki zabezpieczają styk przed rozsunięciem i zwiększają sztywność złącza.
Zastosowanie
Połączenie stosuje się przy łączeniu elementów drewnianych, które wymagają prostego, ale skutecznego wzmocnienia. W robotach ciesielskich może dotyczyć między innymi krokwi, belek lub innych elementów konstrukcji dachowej.
Na co zwrócić uwagę na rysunku?
Na rysunku egzaminacyjnym należy szukać dwóch elementów dochodzących do siebie końcami oraz dwóch nakładek umieszczonych symetrycznie po obu stronach połączenia. Jeśli nakładka występuje tylko z jednej strony, nie jest to połączenie z obustronnymi nakładkami.