Wiązar krokwiowy to podstawowy układ nośny dachu stromego, złożony najczęściej z dwóch krokwi opartych u dołu na murłatach lub belkach, a u góry połączonych w kalenicy. Tworzy on poprzeczny szkielet połaci dachowej i przenosi obciążenia z pokrycia, śniegu oraz wiatru na podpory.
Budowa wiązara krokwiowego
Typowy prosty wiązar krokwiowy składa się z:
- dwóch krokwi ustawionych symetrycznie względem kalenicy,
- połączenia w kalenicy, np. na dotyk, na zakład lub z użyciem łączników,
- oparcia dolnych końców krokwi na elementach podporowych.
W zadaniach egzaminacyjnych często przyjmuje się, że objętość wiązara krokwiowego to suma objętości wszystkich jego drewnianych elementów. Jeżeli wiązar składa się tylko z dwóch krokwi, oblicza się objętość jednej krokwi i mnoży przez 2.
Obliczanie objętości
Objętość elementu drewnianego o stałym przekroju oblicza się ze wzoru:
V = A × l
gdzie:
- V – objętość elementu,
- A – pole przekroju poprzecznego,
- l – długość elementu.
Przed obliczeniami wymiary przekroju podane w centymetrach trzeba zamienić na metry. Przykład: przekrój 8 cm × 20 cm to 0,08 m × 0,20 m, czyli pole przekroju wynosi 0,016 m².
Dla krokwi długości 4 m objętość jednej krokwi wynosi:
0,016 m² × 4 m = 0,064 m³
Ponieważ wiązar krokwiowy ma dwie krokwie:
2 × 0,064 m³ = 0,128 m³
Ważne na egzaminie
Określenie, że krokwie są połączone w kalenicy na dotyk, oznacza, że nie dolicza się dodatkowej długości zakładu. Liczy się objętość dwóch krokwi o podanej długości.