Wiązar pełny to poprzeczny układ konstrukcyjny dachu, który zawiera komplet podstawowych elementów nośnych. W najprostszym przypadku składa się z dwóch krokwi oraz belki dolnej, która łączy dolne końce krokwi i przejmuje siły rozporu.
Wiązary pełne występują m.in. w więźbie krokwiowej. Jeżeli cały dach wykonano z wiązarów pełnych, oznacza to, że każdy poprzeczny układ dachu ma pełny zestaw elementów nośnych, a nie tylko pojedyncze krokwie oparte na elementach pośrednich.
Elementy prostego wiązara pełnego
- krokwie – ukośne belki tworzące połacie dachu,
- belka dolna – poziomy element spinający dolne końce krokwi,
- połączenie w kalenicy – miejsce zetknięcia lub połączenia krokwi u góry.
Znaczenie konstrukcyjne
Belka dolna ogranicza rozporowe działanie krokwi na ściany. Dzięki temu wiązar tworzy zamknięty układ, który stabilniej przenosi obciążenia od pokrycia dachowego, śniegu i wiatru.
Wiązar pełny a rodzaj więźby
Sam termin wiązary pełne opisuje układ elementów w przekroju dachu. Jeśli wiązar pełny składa się tylko z dwóch krokwi i belki dolnej, bez jętek, płatwi oraz słupów, to taka konstrukcja odpowiada więźbie krokwiowej.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na opis elementów: dwie krokwie + belka dolna = prosty wiązar pełny typowy dla więźby krokwiowej.