Rąbek stojący pojedynczy to sposób łączenia arkuszy blachy, w którym krawędzie są zagięte ku górze i połączone w pionowym, wystającym złączu. Jest to typowe połączenie stosowane w robotach dekarsko-blacharskich, szczególnie przy obróbkach kominów, koszy, pasów blachy oraz pokryciach z blachy płaskiej.
Jak go rozpoznać?
Rąbek stojący pojedynczy tworzy wyraźną, pionową linię połączenia. Nie leży płasko na powierzchni dachu, lecz wystaje ponad płaszczyznę blachy. W pytaniach egzaminacyjnych często trzeba odróżnić go od rąbka leżącego, który jest zagięty i spłaszczony wzdłuż powierzchni.
Zastosowanie
Rąbek stojący pojedynczy stosuje się tam, gdzie ważne jest szczelne i trwałe połączenie arkuszy blachy, a jednocześnie możliwa jest praca materiału pod wpływem temperatury. Przy obróbce komina pomaga ograniczyć przedostawanie się wody pod pokrycie dachowe.
Różnica względem innych połączeń
- rąbek stojący pojedynczy - połączenie wystaje pionowo ponad blachę,
- rąbek leżący pojedynczy - połączenie jest spłaszczone i leży na powierzchni,
- zwój prosty lub odbity - krawędzie są zawijane w formie zwoju, a nie tworzą typowego pionowego rąbka.
Zapamiętaj
Jeżeli na rysunku arkusze blachy są połączone pionowym, wystającym zagięciem, prawidłowa nazwa to rąbek stojący pojedynczy.