Izolacja parochronna

Słownik kwalifikacji BUD.06 - Wykonywanie izolacji budowlanych

Czym jest izolacja parochronna?

Izolacja parochronna, nazywana też paroizolacją, to warstwa ograniczająca przenikanie pary wodnej z wnętrza budynku do przegrody budowlanej, np. stropu, dachu lub tarasu. Jej zadaniem jest ochrona warstw konstrukcyjnych i termoizolacyjnych przed zawilgoceniem.

W przekroju tarasu paroizolacja znajduje się zwykle po cieplejszej stronie ocieplenia, czyli pod warstwą izolacji termicznej, nad konstrukcją nośną lub warstwą spadkową — zależnie od układu tarasu.

Po co stosuje się paroizolację?

Para wodna może przenikać przez przegrodę i skraplać się w chłodniejszych warstwach. Zawilgocenie izolacji termicznej powoduje:

  • pogorszenie właściwości cieplnych,
  • ryzyko rozwoju pleśni i grzybów,
  • uszkodzenia warstw tarasu,
  • obniżenie trwałości całej przegrody.

Materiały stosowane jako izolacja parochronna

Do wykonania paroizolacji stosuje się m.in.:

  • folię PE,
  • papę paroizolacyjną,
  • membrany bitumiczne,
  • specjalne folie aluminiowe lub laminowane.

Dobór materiału zależy od rodzaju przegrody, obciążeń wilgocią oraz rozwiązania projektowego.

Ważne zasady wykonania

Paroizolacja musi być ciągła i szczelna. Zakłady folii lub papy powinny być sklejone albo zgrzane, a miejsca przejść instalacyjnych dokładnie uszczelnione. Nawet niewielkie nieszczelności mogą powodować migrację pary wodnej i zawilgocenie izolacji termicznej.

W pytaniach egzaminacyjnych

Na rysunkach przekrojów tarasu izolację parochronną rozpoznaje się jako warstwę oddzielającą konstrukcję lub warstwę spadkową od termoizolacji. W podanym zadaniu oznaczono ją cyfrą 8.